เอาอีกแระ

เรื่องจิงผ่านจออีกจนได้

โรคจิตอ่ะ โรคจิตตัวเป็นๆ

จิงๆ ถ้าพูดได้ อุ๋มคงต้องพูดว่า

" เจอโรคจิตเป็นเรื่องธรรมชาติติติติติติติติติติติติติ "

(เสียงแอคโค่ด้วยจะดีมาก -*-)

.

ไม่รู้ว่าซวย

หรือดวงชะตาต้องกัน

หรือจิตพอๆ กัน เหมือนที่กิ๊บมันว่า -*-

.

หร่า เจอเป็นว่าเล่น ตั้งแต่สมัยเรียน

ไม่ว่าจะเป็น

ลูบๆ คลำๆ

ล้วงกันจะๆ บนที่นั่งรถปรับอากาศ

หรือจะเป็น

การอาศัยช่วงชุลมุนบนรถเมลล์ที่แออัดยัดเยียด

หรือจะเป็น

การยืนโชว์อย่างมั่นใจตามป้ายรถเมล์

หรือจะเป็น

การทำภารกิจเสมือนการแสดงโชว์เหรี้ยอะไรซักอย่าง

.

เออ เอากันเข้าไป มนุษย์ หนอ มนุษย์

แค่อากาศร้อน ทำให้เปลี่ยนสายพันธุ์กันเลยทีเดียว -*-

.

ไม่มีที่มาที่ไปอะไรมาก

แค่วันนี้นึกครึ้มอยากดูหนัง(อีกแล้ว ^^!)

ตอนแรกกะจะดูเรื่อง "หนุ่มฟุ้ง สาวเฟี้ยว" ที่ซีคอน

แต่เกิดเปลี่ยนใจ เพราะคิดว่าคนคงเยอะอีกตามเคย

ขี้เกียจรอคิว

ออกมาจากห้องก็เกือบจะเที่ยงเข้าไปแล้วด้วย

ก็เลยตัดสินใจตรงกลับบ้านดีกว่า

.

ยังไม่ทันถึงบ้าน

เกิดมีความคิดใหม่ขึ้นมาให้เลือก

คือ ไปตัดผมที่ร้านประจำ (ทางผ่านพอดี)

กับ

ไปดูหนังที่รามา โรงแถวๆ บ้าน

หรือที่รู้จักกันว่า หนังควบนั่นแหล่ะ

แต่มันฉายหนังปกตินะ ไม่พิสดารแต่อย่างใด -*-

(ซึ่งก็เป็นทางผ่านอีกเหมือนกัน)

แล้วก็จำได้ด้วยว่า

ตอนนี้ฉายเรื่อง อรหันต์ซัมเมอร์ อยู่

ซึ่งมันเป็นเรื่องที่อุ๋มอยากดู แล้วมันก็ลาโรงไปแล้ว

อีกเรื่องตอนแรกไม่รู้ว่าเรื่องอะไรนะ

แต่ก็ตัดสินใจไปดูแหล่ะ

.

อ่ะ ซื้อตั๋วเข้าไป

ได้ยินเสียงแว่วๆ จากข้างในว่ากำลังฉาย

เรื่อง อรหันต์ซัมเมอร์อยู่

คาดว่าคงใกล้จบแล้ว

ก็เลยถือโอกาส เดินไปนู่นนี่ เข้าห้องน้ำ แต่งหน้าแต่งตาไปเรื่อย

รอเวลาให้มันจบ

สุดท้าย ไม่จบซักที เริ่มเมื่อย ไม่ไหว

ก็เลยไปหาที่นั่งก่อน แล้วก็เสียบ small talk ฟังเพลงไปเรื่อย

จนหนังมันจบ

.

ได้ดูซักที ^^

อีกเรื่องก็คือ ใหญ่ ฟัด ใหญ่ อ่ะ

สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกก

แล้วเรื่องแรกก็จบไป

โรงที่วันนี้หนาแน่นผิดปกติ

ก็มีคนทยอยออกกันบ้างพอสมควร

เพราะเค้าดูสองเรื่องครบไปแล้ว

ที่เหลือก็รอดูอรหันต์ซัมเมอร์กันไป

.

แต่ช่วงเบรกนี่แหล่ะโคดยาวนาน

ไม่รู้จะเปิดเพลงให้ฟังฆ่าเวลาทำ(หร่า)อะไร

เริ่มง่วงๆ ก็เลยพักสายตาไปแป๊บนึง

เริ่มรู้สึกมีเท้าคนข้างหลัง ซึ่งตอนแรกไม่รู้ว่า ญ หรือ ช หรอกนะ

เตะมาโดนเบาะข้างๆ อุ๋ม

ก็ไม่ได้สนใจหันไปมอง เพราะไม่ได้เตะที่นั่งอุ๋มไง

คือถ้าเป็นเบาะอุ๋มเนี่ย คงต้องมีหันไปเอาเรื่องกันบ้าง

แต่นี่ไม่ใช่ ก็เลยปล่อย - -!

(เหรี้ยตัวนี้แหล่ะ ที่บอกว่า โรคจิต)

ที่มันเตะๆ เบาะ คงอยากให้อุ๋มหันไปดูอ่ะแหล่ะ จะได้เห็นมันทำภารกิจ)

(เหรี้ยจิงๆ)

อ่ะ พอมันไม่ประสบผลสำเร็จกับแผนนี้

ซัก 10 นาที มันเปลี่ยนแผนใหม่

จากที่นั่งเยื้องซ้ายเบาะหลังอุ๋ม

มาเป็น เยื้องขวา เบาะหน้าอุ๋มแทน

(เข้าใจใช่ป่ะ ว่าทำไมต้องนั่งเยื้อง)

เพราะมันจะมีช่องให้คนหลังเห็นพอดีเป๊ะๆ น่ะ -*-

มันย้ายที่นั่ง

อุ๋มก็ยังไม่เอะใจ -*-

เท่าที่มองเห็น

มันใส่กางเกงทหารขาสั้น กะ เสื้อยืดสีขาว หัวก็เกรียนๆ

อุ๋มก็นึกแหล่ะ ว่ามันคงเป็นทหาร ก็ไม่ได้เอะใจอะไร

จิงๆ ที่ว่าไม่เอะใจเนี่ย

คือ ปกติค่อนข้างจะระวังตัวอยู่ไง

เวลามาคนเดียว

จะคอยมอง เช็คสภาพคนที่อยู่ใกล้ๆ ว่าพอไว้ใจได้มั้ย

ถ้ารู้สึกไม่โอเค ก็จะเปลี่ยนที่นั่งทันที

แต่นี่....

ธรรมดามาก แล้วใส่ชุดทหาร

เออ เหรี้ยเหอะ กรูก็ชะล่าใจ -*-

.

ซักพักมันเกาๆ ที่ขากางเกง(มั้งนะ)

เท่าที่มองจอแล้วหางตาเห็น -*-

แต่ตอนนี้เริ่มเอะใจแระ

มันเกาทีไร หันมามองหน้ากรูทุกที

แต่อุ๋มไม่ได้มองหน้ามันกลับหรอกนะ

ทำเป็นไม่เห็นว่ามันหันมามอง แล้วตาก็มองจอไปเรื่อยๆ

จนบ่อยเข้า เริ่มไม่ปกติแน่ๆ

เลยอาศัยช่วงที่มันหันกลับไป

มองสิ่งที่มันทำ

แม่เจ้า กรูจะตกใจ หรือ เศร้าใจดี

แม่มทำภารกิจโชว์กรูว่างั้น

ใจก็คิดนะ

อ่ะ เอาให้เสียว เอาให้เสด ไม่เสดมรึงอย่าหยุด

พอรู้แล้ว ก็ยังไม่ย้ายที่นั่งนะ กรูก็บ้าเนาะ -*-

อุ๋มก็ยังทำปกติ คือมองจอ แล้วทำเป็นไม่เห็นมัน

เวลาที่มันหันมามองว่าอุ๋มมองเห็นรึยัง?

อ่ะ มรึงอยากทำ ทำไป เอาให้พอ

.

20 นาทีต่อมา

มันคงคิดแล้วว่า ตรงนี้ไม่ได้ผล

อินี่มันคงตาบอด -*-

555+

มันย้ายมาค่ะ ย้ายมานั่งแถวเดียวกัน

แต่ถัดไปเบาะนึง (ไม่ค่อยจงใจเลยไอ้เหรี้ยเอ้ย)

ต่อมความกลัวเริ่มทำงานตะหงิดๆ

อุ๋มก็เลยเปลี่ยนที่ไปนั่งแถวหน้าที่มันเพิ่งลุกมา

คนหลังๆ อุ๋มคงงง

อิสองคนนี้ มันเล่นสับที่นั่งกันทำไมวะ -*-

พออุ๋มเปลี่ยนปุ๊บ มันเปลี่ยนตามปั๊บ

มานั่งเบาะหลังตรงอุ๋มเลยทีนี้

เออ ก็เปลี่ยนอีกก็ได้

ทีนี้อุ๋มย้ายไปไกลมากกกกกกก

แถวเดิม แต่เบาะริมขวา จากเดิมริมซ้าย

(ไกลมาก -*-)

คือ ที่มันค่อนข้างเต็มอ่ะ หาที่นั่งค่อนข้างยาก

แล้วมันก็มืดด้วย เดินสะเปะสะปะ

พาลจะหัวทิ่มเอา -*-

อ่ะ มันก็ยังไม่ลดละไง

ตามมาอีก แถวหลังอุ๋มอีกเหมือนเดิม แต่เป็นตรงกลาง

อุ๋มเลยพอดูต่อได้ ถึงจะยังระแวงก็เหอะ -*-

ซักพัก(อีกแระ)

ได้กลิ่นเหมือนหมาเน่าลอยมา

อบอวลอยู่แถวๆ ข้างหลังที่นั่ง

ก็เลยใช้หางตาให้เป็นประโยชน์อีกครั้ง -*-

เต็มๆ เลยค่ะ

เต็มๆ เลยจิงๆ

ตรีนมันค่ะตรีน

เต็มๆ หางตาเลย

แมร่งก็เหรี้ยะดีเนอะ

ตัวมาไม่ถึง ยังอุตส่าห์ส่งตรีนมาไล่กรู -*-

.

ทำไมถึงเรียกว่าไล่

ภารกิจของมันไม่มองก็ไม่เห็นใช่มะ

แต่กลิ่นหมาเน่าของมันเนี่ย

ไม่มองก็ได้เหมือนกัน แต่..

ไม่หายใจเนี่ย กรูตายแน่

สู้กรูเดินออกไปเลยง่ายกว่ามั้ย

เหรี้ยจิงๆ

แล้วอุ๋มก็ลุกเดินออกไปทันทีเด๋วนั้นเลย

ตอนนี้จมูกกะขามันเริ่มทำงานพร้อมกัน

ถึงจะช้าไปหน่อยก็เหอะ -*-

.

อารมณ์เสียจิงๆ

อรหันต์ซัมเมอร์กรู

ดูได้ไม่ถึง 1/4 ของเรื่อง

แผ่นเหอะอุ๋ม

ต่อไปนี้แผ่นจะช่วยมรึงได้ทุกอย่าง -*-

.

ปล.

ต้องขออภัยด้วยนะ ที่เอนทรี่นี้

เหรี้ยเดินยั๊วะเยี้ยะเต็มไปหมด

ก็มันไม่รู้จะเอาคำไหนมาสรรเสริญได้

เพราะมันเหรี้ยจิงๆ

-*-

 

อยากอัพนะ

แต่ไม่รู้จะอัพไร

ใครนึกเรื่องได้

ช่วยบอกที

ขอบพระคุณ

-/\-

บอกว่าเหงา อยากมาหา แปลว่าอะไร
หมายความว่าไม่รู้ จะไปไหน ก็เลยนึกถึง
เพียงเค้ามองด้วยสายตา บอกว่ารักคำนึง
หมดแรงจะบึ้งตึง จะเย็นชา

หนึ่งคำถาม อยากจะถาม ยังกลั้นมันอยู่
แกล้งไม่อยากจะรู้ แต่มันรู้แก่ใจเรื่อยมา
ใจนึงยอมรับความจริง แต่อีกใจให้หลับตา
ว่าเรามันไร้ค่าขนาดไหน

แค่ผู้ชายไม่จริงจัง ไปหวังอะไรคนพรรค์นี้
เกลียดใจเรานัก ไม่รักดี ไม่ฟัง เจ็บปวดก็ยังฝันไกล
เป็นแค่หนึ่งคนแก้เบื่อ เมื่อเค้านึกครึ้มใจ
เค้าไม่มีใคร ก็กอดไปอย่างนั้น
ได้ความสัมพันธ์ ไม่เคยได้ใจ
[ ++แค่คนสำคัญในวันเปลี่ยวใจ++ ]

จบตรงนี้ เจ็บเท่านี้ มันย่อมดีกว่า
แค่เราบอกกับเค้า อย่ามาหา ไม่เคยต้องการ
มันคงทำได้ง่ายดาย หากว่าใจไม่ผูกพัน
ไม่เจอแค่ไม่นานก็หวั่นไหว

::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::-::

ไม่ได้คิดเรื่องพวกนี้มาซักระยะนึงเห็นจะได้
จิงๆ ตั้งใจจะไม่พูดถึงมันอีกเลยด้วยซ้ำ
ไม่ได้ฝืนใจ อยากจะลืมนะ แต่ว่า มันไม่ได้อยู่ในความคิด

แต่..อยู่ดีไม่ว่าดี เช้าวันศุกร์ดั๊นไปเสียบหูฟัง Media Player ที่ทำงาน
เพลงมันก็รันไปเรื่อย ก็ฟังเพลินๆ ไปเรื่อยอ่านะ
จู่ๆ มันมาสะดุดที่เพลงๆ นึง กับท่อนนึงสุดท้ายที่ได้ยินแค่ว่า..
"แค่คนสำคัญในวันเปลี่ยวใจ"
มันทำให้อุ๋มนึกสนใจ อยากจะฟังทั้งเพลงเต็มๆ
อยากจะรู้เหมือนกันว่า เพลงๆ นี้มันจะสื่อถึงอะไร
ยิ่งเจ้าแม่ปานเป็นคนร้อง มันต้องเพราะแน่ๆ เลย ( ในความคิดอุ๋มนะ )
แต่ ย้อนไปย้อนมาสิบกว่ารอบ ก็ยังจับใจความไม่ได้ -*-
( คือทำงานไปด้วยน่ะ )

สุดท้ายพองานเริ่มนิ่ง
เลยได้โอกาสตั้งใจฟังอีกครั้ง
อืม...................................................เชี่ย
ฟังแล้วก็ขำ ใครแต่งให้กรูวะ music for me เลยให้ตาย
ทำไมกรูเคยเป็นได้ขนาดนั้น
เป็นไรมากมั้ยกรู 555+
ถ้าได้ฟังเวลานั้น น้ำตาคงไหลพราก (ดีนะ มัวแต่ฟัง ต้นเหตุแห่งความเศร้าอยู่)

จุดเปลี่ยนของคำว่า "ทำได้" กับ "ไม่ได้ทำ" นี่มันต่างกันเลยนะ
ทั้งๆ ที่เราก็เพิ่งเจอกัน คุยกันอยู่ได้ไม่นาน
แต่ทำไมความรู้สึก ระหว่าง วันนั้น กับ วันนี้ มันถึงไม่เท่ากัน
อุ๋มไม่ได้คิดที่จะหาคำตอบให้กับตัวเองหรอกนะ
ไม่ได้อยากรับรู้อะไร กับระยะเวลาที่ผ่านมาก็ถือว่ามากพอ
แค่วันนี้ ได้ยืนอยู่จุดๆ นี้ กับอารมณ์ตอนนี้ ก็ถือเป็นความโชคดีที่สุด^^
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม..ก็ขอขอบคุณ
อย่างน้อย วันนี้ก็ยังมีชีวิต มีอากาศให้หายใจ

ดีใจ ที่วันนี้ ยังยืนอยู่ไหว
ดีใจ ที่วันนี้ ยังยิ้มอยู่ได้
ดีใจ ที่วันนี้ ยังมีครอบครัวที่เข้าใจ
ดีใจ ที่วันนี้ ยังมีเพื่อนที่รัก
ไม่ ได้ ต้อง การ อะ ไร ไป มาก กว่า นี้ อีก แล้ว ^__^

ตอนนี้ความรู้สึกลอยตัว
มันรู้สึกสบายๆ มีความสุขกับทุกสิ่งที่เป็นอยู่
ไม่กลัวเลยกับความรักที่วันนึงมันต้องเดินเข้ามาหา
ประสบการณ์ ทำให้เราเข้มแข็งขึ้นได้จิงๆ
อุ๋มมั่นใจนะว่า ไม่ว่าวันข้างหน้า จะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นก็ตาม
อุ๋มจะจัดการกับความรู้สึกได้ และนิ่งได้มากกว่านี้
พูดได้เต็มปากเลยนะว่า
เรื่องเชี่ยๆ ที่ผู้ชายจะทำได้หนักๆ ก็เจอมาหมดแล้ว
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่ออ่านะ

 

edit @ 19 Apr 2008 21:28:21 by :๏: umi'aumie :๏: